สวัสดีจ้า .......... คิดถึงทุกคนจางเยย อิอิ

ไปสอบภาคสนามของร.ด.ที่เขาอีโต้ จ.ปราจีนบุรีมา3วันน่ะ

อยากจะบอกว่าเหนื่อยมากๆ -*-

ครูฝึกโหดโคตรๆ คิดถึงบ้านมากๆอิอิเอาหละขอเล่าเกี่ยวกับชีวิตใน3วันนี้ละกันนะ

วันที่ 3 กุมภาพันธ์ 2550

ตื่นนอนมาตอนเช้าประมาณ9โมงมั้ง (เช้ารึนี่) ก็รีบลุกขึ้นมาจัดกระเป๋าเพื่อจะไปรอรถที่โรงเรียนของผมน่ะ ตาลีตาเหลือกมากๆๆ

อาจารย์เขานัด10โมงเช้าจะออกจากโรงเรียนเพื่อออกเดินทาง ปรากฏว่า.... มาเกือบไม่ทัน 55+ เขากำลังขนของขึ้นรถบัสเลย 55+ สมน้ำหน้าตัวเองจัง และแล้ว

เราก็ออกเดินทางจนได้ ประมาณ เที่ยงๆ เราก็ถึงจุดหมายหละ แล้วเราก็รีบขนของลงมากองตรงที่ครูฝึกให้วาง แล้วก็สั่งจัดแถว แต่มีบางคนเดินช้ารวมทั้งเราด้วย-*- ครูฝึกก็เลยพูดว่า..... หมอบ!!ๆๆๆๆๆ......วิดพื้น 15ครั้ง ปฏิบัติ มาถึงก็โดนซะแว้ว แงๆๆๆๆๆๆ หลังจากโดนทำโทดเราก็ถูกสั่งจัดแถวอีกครั้งคราวนี้ก็เป็นไปได้ดี ก็เลยผ่านไป 555+แล้วครูฝึกก็แนะนำรายการของวันนี้ให้ฟังพร้อมชี้แจงที่นอนด้วย เสร็จแล้วเขาก็ให้เราไปเช็คชื่อและไปเอาปืนไม้มา เราก็วิ่ง.....ๆ ....ๆ.ๆ.ๆ.ๆ. แล้วก้อวิ่งไป เอาปืนไม้ ทางไปเอาปืนโคตรไกลเลยอ่า เหนื่อย หอบ สุดๆ เราเห็นบางคนที่เดินไปเอาปืนช้าแล้วถกทำโทดโดยการกลิ้งไปกับพื้น 55+ขำกลิ้ง

เราเห็นเพื่อนเราน่ะเซ่อมากๆ เดินเลยไปทางต้นไม้หลังค่าย เลยถูกครูฝึกสั่งให้วิ่งวนรอบต้นไม้เลย 555+ ขำฟ่ะ ขำจริงๆ พอไปเอาปืนไม้มาครูฝึกก็ให้เราวิ่งไปที่ ห้องเรียนฝึกการรบละ แล้วเราก็วิ่งเหนื่อยอีกเช่นเคย 555+ คนมันไม่แข็งแรงนี่นา อิอิ แล้วเราก็เรียนเกี่ยวกับการเดินเข้าสนามรบ การโผ.. การหลบระเบิด การเข้าจุดที่กำบัง โอ้ย ทรหดมากๆ

โดยเฉพาะนอนคลานใต้ลวดหนามอ่ะ ฝุ่นเข้าตา มองไม่ถนัดอีก โดนลวดแทงเลือดออกเยย แงๆๆ แต่แปปเดียวมันก็หยุดแระอิอิ ต่อมา ครูฝึกให้เรา เล่น paint ball หละ มันมากๆ

เราได้เล่นเป็นโจร ซึ่งต้องคอยตั้งรับตำรวจที่บุกมา แล้วผลปรากฏว่า เสมอมั้ง เพราะต่างฝ่ายกระสุนหมดทั้งคู่เลย 555+ เรายิงไม่โดนใครและก็ไม่มีใครยิงเราโดนเพราะเราหลบตลอด 555+ ล้อเล่นๆ เราต้องออกไปบู๊บ้างอยู่แว้ว โดยการหลบอยู่ตรงที่กำบังและเอายิงปืนออกไปโดยที่ตัวเรายังอยู่กับถัง 555+ และแล้วเราก็ได้พักผ่อน หุหุ เรารีบเอากระเป๋าเข้าโรงนอนโดยหวังว่ามันจะต้องกว้างและอ่นสบายแน่เลยมั้ง ปรากฏว่า.......เป็นโรงไม้ธรรมดาๆ มีทางเข้า-ออก 2ทาง ที่นอนแคบมากๆ แถมพื้นที่นอน ยังเป็นไม้ แถมมีรูอีก กรำ กรำ กรำ -*- ตอนกลางคืนทำไงดีเนี่ย ... ช่างมันเหอะ และแล้วเราก็ได้กินข้าวเย็น จนอิ่ม อ้า.... ความสุขเพียงหนึ่งเดียว เอ๊ะลืมไปๆ ตอนเข้าห้องเรียนกับยิงเพ้นบอลนั้น เราต้องเอาเถ้าถ่านดำๆมาพรางหน้าไว้ทั้งนห้าด้วยหละ -*- ดำปิ๊ดปี๋เยย ทั้งหน้าทั้งมือ แถมครูฝึกเขาบอกว่าห้ามล้างจนกว่าจะอาบน้ำนอนอีกเอ่อ .... นรก..... นรกชัดๆ ยังหรอกนี่มันเเค่จุดเริ่มเท่านั้น ตกกลางคืนเรา ก็กะว่าจะอาบน้ำ แต่ปรากฏว่า... ไม่อาบดีกว่าเพราะหนาวโคตรๆ เน่าเลยเรา 555+ ตอนเรานอนนะอากาศยังไม่หนาวสักเท่าไหร่เลยไม่ห่มผ้าห่ม แต่ตอนตี2ที่เราต้องตื่นมาเข้าเวรยาม โอ้ย รู้ไรไม๊ หนาวมากๆๆ เราสั่นเปนเจ้าเข้าเลยหละ เลยต้องเอาเสื้อร.ด. กับเสื้อกั๊ก -*- มาสวมใส่ ก็ยังไม่หายหนาวอีก บรื่อ -*- เราเลยจำใจออกมาเข้าเวร ที่ตรงนั้นมืดมาก น่ากลัวๆ แต่เราก็ผ่านไปได้ด้วยดี อิอิ พอครบเวลาเราก็ไปนอนต่อจนถึงเช้า..

วันที่4 กุมภาพันธ์ 2550

ตื่นตอนตี5ครึ่ง เพราะโดนปลุให้ไปออกกำลังกายบริหารซึ่งทำให้เราหายหนาวเป็นปลิดทิ้งเลยหละ อิอิ แล้วเราก็กินข้าวกันแล้วก็ไปโดนฝึกต่อโอย ระบมไปหมดทั้งตัวเลย ทั้งกลิ้ง วิดพื้น ต่างๆนาๆ โอยระบมๆๆ ตอนเที่ยง เราก็ต้องพรางหน้าดำอีกครั้งเพื่อเดินทางไกลในชั่วโมงหน่วยรบพิเศษ และได้ถือปืนจริงๆ แต่เป็นปืนสมัยสงครามโลกครั้งที่2ที่เจ้ายุ่นเข้ามาขอทางไทยน่ะแถมปืนมันเก่ามากแล้วน่ะเลยไม่มีกระสุนให้ หุหุ แถมกระปืนรุ่นนี้ก็ไม่มีขายอีกแล้วหละอิอิ ปืนคือ ปลย.11 ปลยย่อมาจาก ปืนเล็กยาวจ้า เราได้มีหน้าที่เป็นหนาวยระวังป้องกัน หุหุ เท่วุ้ยๆ และแล้วเราก็ออกเดินทางไกลๆๆๆๆๆ โหย ไกลมากๆ ทางโคตรคดเคี้ยว แถมขึ้นๆลงๆบนเขาอีก เหนื่อยมากๆ จากที่เราอยู่ห้นาแถวกลับต้องคลานเลยต้องอยู่แถวๆท้ายแถวเลยอิอิ สะบักสะบอมกันไป และแล้วก็ถึงที่หมาย โอยๆๆๆ เหนื่อยว้อยๆๆๆๆถึงสักที ฮือๆๆๆ หลังจากพักผ่อนจนหายเหนื่อยเราก็เอาของไปไว้ในเต๊นเสดแล้วเราก้อไปรวมตัวกันที่จุดนัดพบหุหุแน่นอนย่อมมีคนไปช้าดังนั้นต้องโดนทำโทษอยู่แล้ว 555+ กิล้งฝุ่น 10ตลบจ๊าก...... ไม่ไหวๆๆๆเลยเรา พอตกกลางคืน เราก็ต้องออกไปเดินกลางคืนอีก แต่เราเจ็บขาตั้งแต่ตอนเดินทางไกลแล้วครูฝึกก็เลยให้นั่งดูกับคนป่วยอื่นๆอีก เอาหละๆๆๆ พวกเพื่อนเราเขาย่องๆๆๆๆเดินกันไปเป็นแถวเรื่อยๆๆๆ แต่ว่ามีบางคนเดินช้าทำให้แถวห่างเลยต้องเริ่มเดินกันไหม่ กำ ไม่เปนไรๆ รอบ2ก็เริ่มต้น เรานั่งมองเพื่อนๆเราเดินไปเรื่อยๆๆ สักพักก็มีเสียงระเบิดเกิดขึ้น บรึ้มๆๆๆๆๆๆๆ พวกร.ด.ก็หมอบๆๆๆๆ เสียงอย่างดังอ่า เพราะมีคนเหยียบเชือกเลยต้องเริ่มต้นใหม่อีกรอบ 555+ แต่รอบที่สามระเบิดของครูฝึกหมดแล้ว ก็เลยผ่านมาอย่างปลอดภัย -*- และแล้วเราก็ได้นอนคร่อก.....

วันที่5 กุมภาพันธ์ 2550

วันสุดท้ายที่เราจะได้ออกไปจากขุมนรกนี้สักที ตื่นมาเราก็ออกไปจัดกระเป๋าเพื่อที่จะกลับบ้านเย้ๆๆ เราก็กินข้าวเช้า แล้วก็ขึ้นรถทหารเพื่อไปกระโดดหอ พอไปถึงหอ โอยๆๆๆๆๆ สูงโคตรๆ แต่เราก็ไม่กลัวนะ สบายๆ ขึ้นไปปุ๊ป ทหารสั่งให้กระโดดเราก็กระโดด จ๊าก..... ยะฮู๊ มันส์โคตรๆ อยากเล่นอีกสักรอบเลยหละ อิอิ เราเห็นคนบางคนถูกถีบลงมาด้วยหละ 555+ ขำมากๆๆ ไม่นึกว่าจะมีคนโดนถีบอ่ะ 555+ และแล้วเราก็กลับค่ายแล้วรอรถมารับ สักพักรถก็มารับเรา อิอิ ในขณะนั่งบนรถที่กำลังจะออกเดินทางกลับนั้นเราเหนโรงเรยีนอื่นที่เพิ่งมาถึง จึงพูดว่า เรารอดตายแว้ว........ จบข่าว

อาจจะมีข้ามตอนที่โดนลงโทษไปบ้างแต่ก็พอจะเอาไปเดากันได้นะจ๊ะว่าจะโดนตอนไหนบ้าง อิอิ

..............................................................................................................................................

ต่อไปก้อเป็นผลงานการวาดของเราเองอ่ะ

น่าอายจริงๆแฮะ -*- อยากลงสีภาพวาดบนcs2 จังเลย ใครทำเป้นสอนเราทีนะจ๊ะ

ติชมทีเน้อเอ้าไปเม้นซะ

ไปละงับบ๊ะบาย