เฮ่อ............ สวัสดีครับ ผมไม่ได้อัพบล็อกซะนานเลย ทุกคนคงคิดถึงผมแย่แล้วล่ะมั้ง....
ที่ผมดองซะนานก็เพราะว่าผมอยู่.....ม.6 แล้ว - -* งานเยอะมากๆๆๆ
แทบจะไม่มีเวลาพักเลยล่ะครับ... เฮ่อ มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่านะครับ..
ชีวิตบัดซบของผม.........
ย้อนหลัง...ไปที่งานCP เดือนเมษายน... ผมนั้นได้ไปซื้อหนังสืดเตรียมสอบที่
เซ็นทรัลลาดพร้าว... ก็ซื้อได้มาสัก5-6วิชา ก็กะว่าจะไปงานCP5 ต่อ....แต่ปรากฏว่า....
พ่อผมเรียกตัวกลับบ้านเลยล่ะ..... ทั้งๆที่ผมอยู่แค่หน้างานแค่2-3ก้าวเอง... เห็นคนคอสเพลย์ตั้งเยอะแยะตรงหน้างาน
แต่ผมก็เข้าไปไม่ได้...... และขึ้นรถตู้กลับนครนายกไป..............
ตั้งแต่วันนั้นผมก็คิดว่า...เราอ่านหนังสือสอบดีกว่า..- -* ดังนั้นผมตั้งใจเรียนมาตลอด...
ทุกคืนๆๆๆๆ จนโทรม... และแล้วก็ถึงงาน CP6 ผมได้ขอแม่แล้ว แม่ก็อนุญาติ.....
ผมนั้นกำลังจะออกไปพอดี...คุณพ่อที่เคารพรักของผมก็ถามว่าไปไหน..... ผมก็บอกว่า
ไปงานที่กรุงเทพครับ แต่ทว่า...... ไม่ให้ไป......พ่อผมตะโกนลั่นบ้าน....
ไปทำไม.....ไปอ่านหนังสือสอบนู่น รู้กบาลหัวตัวเองซะบ้างสิ....จะสอบเข้ามหาลัยแล้ว...
ลองไปดูสิ..... พ่อทุบคอมทิ้งเลยนะ........
ผมนั้นน้ำตาร่วงกราว...............ผมทำอะไรผิด......ผมแค่อยากไปคลายเครียดบ้างเอง
งานนี้มีทุกวันซะที่ไหนกัน.......................
ผมเองนั้นไม่ได้เลวซะหน่อย ........เหล้าก็ไม่กิน บุหรี่ก็ไม่สูบ....... กลับบ้านตรงเวลา...
อ่านหนังสือทุกคืน....ช่วยงานบ้านตลอด......... แล้วทำไม........ผมยังทำดีไม่พอหรือ....
ทำไมเวลาผมจะไปไหนเองบ้างต้องมีมารมาห้ามด้วย........ ทำไมกัน........
ไปงานมันผิดถึงขั้นติดคุกเลยหรือไงกัน....ไม่เข้าใจเลย............ทำไม..........ทำไม......
ทำ..............ไมม..ม.ม.ม.ม.ม.ม........................ จะให้ผมเรียนให้ตายเลยหรือไง.........
ว้อ......................ยย..ย.ย.ย...ย..ย.ย.ย.ย.ยย.ย.ย.ย.ย. อ๊า..กกกกกกกกกกกกกก......
ในหัวผมมีแต่คำพวกนี้.....ทั้งนั้น ตอนนี้ผมสงบสติอารมณ์ได้แล้ว...ล่ะ.....
และก็จะพยายามทำตัวให้ดีกว่านี้อีกครั้งดูซิ งานครั้งหน้าจะได้ไปไหม - -*
เฮ่อ........ ชีวิตเรานี่บัดซบจริงๆเลย..... แล้วพบกันใหม่เอนทรี่หน้าครับผม...
ปล... เครื่องสแกนของผมเจ๊งอ่า เซงเลย อดเอาภาพมาลงเยยงับ คงจะไม่ได้เห็นภาพผมอีกนาน 555+ บายคร้าบบบ
คราวนี้พ่อไม่ให้ไป คราวหน้ารอหาโอกาสตอนพ่อของอูมใจเย็น ๆ อารมณ์ดีๆ เลยค่อยอ้อนไปเที่ยวก็ยังได้ อันนี้มันคงต้องใช้คารมของอูมเองเข้าช่วย ว่าจะอ้อนพ่อไปเที่ยวได้สำเร็จหรือไม่ อย่าเสียใจนะ คราวนี้ไม่ได้ คราวหน้าก็ยังมี จำไว้ วันพระไม่ได้มีหนเดียว (ว่าแต่ .... วันพระอย่าลืมไปทำบุญตักบาตร ฟังพระเทศน์ที่วัดนะ) อิอิ